Le Brevent - Les Houches
donderdag 3 september 2020
1640 km
Afstand (km) 10 km
Afstand (tijd) 6 uur
Stijging / Daling 100 / 1625m
Verhard / Onverhard 30% / 70%
Landschap
Weer 24° 2 Bft

De volgende morgen staan we op tijd op om met de auto naar Les Houches te rijden. De parkeerplaats bij het station is vol dus we moeten even creatief parkeren om vervolgens bij de bushalte te wachten op de bus naar Chamonix. Er rijdt ook vandaag geen trein... De bus komt, wat laat, en een half uurtje later zijn we in Chamonix waar we weer naar de skilift lopen. Omhoog naar Planpraz en door naar de Brevent waar we om half 12 aankomen. De top van de Mont Blanc heeft wat wolken, dus een uitgebreide fotoshoot zit er niet in.
Al na 50m lopen worden we gepasseerd door 4 mountainbikers (2 fransen en 2 amerikanen), maar eerlijk is eerlijk ze zijn heel beleefd en voorzichtig. Ze hebben niet veel geluk want eentje gaat er plat op zijn gezicht in de haarspeldbocht net boven ons, en als ze ons eenmaal voorbij zijn krijgt een ander 2 haarspeldbochten verder naar beneden een lekke band. Wij hobbelen over de grote keien naar beneden en komen weer bij de mountainbikers aan - ik vraag nog aan ze hoe vaak het ze lukt om in de eerste paar honder meter te vallen en een lekke band te krijgen en ze kunnen de humor er wel van inzien. Even later komen ze weer voorbij en wensen ons een prettige afdaling. Insgelijks, en ook een veilige...
Het pad tot aan Refuge Bel Lachat is rotsig maar niet steil en eigenlijk loopt eigenlijk best lekker door. Het continue uitzicht op de Mont Blanc is erg mooi. Na de refuge duikt het pad naar beneden in een hele sliert van kleine haarspeldbochtjes waar een aantal sportieve snelle jongens en meisjes ons voorbij moeten. Eentje komt er rennend naar beneden en struikelt dan - in gedachten zie ik haar al voorbij vliegen de diepte in, maar op één of andere manier weet ze op het pad te vallen en komt ze er met wat blauwe plekken vanaf. Is dat een leermoment? Nee hoor, ze rent gewoon weer door.
Nog voordat het pad stilaan het bos in gaat krijgen we de eerste moeilijke passage, het pad is hier nauwelijks een pad en je moet je vasthouden aan een ketting in de rotswand. Maar ok, het voelt wel veilig. Verderop krijgen we nog een paar van die stukken met ketting of met een soort trapleuning. Die laatste is vervelend omdat tussen waar een stuk leuning ophoudt en waar de volgende begint net een metertje niks zit en je dus niks hebt om je vast te houden. Het duurt dus even voordat we hier veilig voorbij zijn.
Meestal als je het bos in gaat wordt het pad beter. Minder rotsen, meer zachte ondergrond en minder steil. Nou, die eersten zijn waar maar die laatste niet. Het is nog steeds steil, maar in plaats van over rotsen te klauteren moeten we nu over boomwortels springen. Net boven Merlet lopen we dan ook nog verkeerd en komen we op de parkeerplaatsen van Merlet uit in plaats van dat we er met een boog omheen lopen. Jammer dan, dan maar een stukje asfalt volgen om weer terug te komen op de GR5. Dat asfalt doet trouwens wel flink pijn aan de voetzolen na al dat afdalen.
We zijn nu al een stuk lager, maar minder steil wordt het niet. Als we weer terug op de GR5 zijn en de asfaltweg achter ons laten gaat het weer flink steil en rotsig naar beneden. Naar het grote Christusbeeld is het een afwisseling van fijne stukjes bospad en steile stenige stukken. Net ná het Christusbeeld hebben we de mogelijk om rechstreeks naar het station van Les Houches te lopen of de GR5 richting Col de Voza te volgen. We vrezen dat de directe route naar het station wel eens de asfaltweg van Merlet zou kunnen volgen en afdalen over asfalt hebben we nu echt geen zin in. Dan maar de GR5 verder, en die blijft steil dalen over brede paden met veel steenslag en rotsblokken. Het is dan ook een hele opluchting als we beneden op de onverharde weg uitkomen en daarna zelfs op de asfaltweg. Om half 6 bereiken we de auto - een afdaling van minder dan 10km die volgens de boekjes maar 3u10 zou moeten kosten kost ons 6 uur. We zijn duidelijk geen dalers.





Klik voor grotere kaart