Col de Donon - Schirmeck
woensdag 12 augustus 2015
1049 km
Afstand (km) 8 km
Afstand (tijd) 2 uur
Stijging / Daling 100m / 440m
Verhard / Onverhard 35% / 65%
Landschap
Weer 27° 3 Bft

Het is relaxt wakker worden zo in de wetenschap dat we vandaag maar een klein stukje hoeven te lopen. We ontbijten op ons gemak, pakken de spullen in en gaan pas om 10 uur op weg. Het is voornamelijk afdalen en veel meer dan 2 uur lopen kan het niet zijn naar Schirmeck.
Niettemin slagen we er weer in om de route kwijt te raken. We lopen rustig over een bosweg naar beneden om op een kruising met een asfaltweggetje uit te komen. Rechtdoor zien we door de bomen de huizen van Grandfontaine, maar dat is niet de bedoeling. Dus maar weer de kaart erbij en met de routemarkeren van allerlei andere wandelroutes hier vinden we uit waar we zijn. Blijkbaar hadden we ergens een stuk terug links van het pad af gemoeten naar links, mogelijk iets omhoog. Maar niet getreurd, als we hier links over het asfaltweggetje gaan komen we ook weer op de GR5 uit. En inderdaad, 200m verder is dat het geval.
Na nog een klein stukje asfalt moeten we weer rechtsaf over een smal pad naar beneden. Vooral het laatste stukje naar Grandfontaine is loeisteil. Men heeft geprobeerd treden te maken door met planken en stukken betonijzer iets te knutselen, maar de treden zijn half weg en de stukken betonijzer steken nog uit de grond omhoog. Levensgevaarlijk: als je hier valt wordt je zeker door een stuk betonijzer gespiest en kan je het niet meer navertellen. Heel voorzichtig naar beneden dus! Beneden op de asfaltweg....moeten we meteen weer omhoog naar de hoofdweg om deze een stukje bergafwaarts te volgen. Dan gaat het linksaf weer het bos in. Vanaf hier blijft het een smal pad, soms behoorlijk naar rechts hellend, wat vermoeiend is voor de enkels.
Als we een kerk horen luiden denken we dat het Schirmeck is, maar er blijkt nog een dorpje voor te liggen: Wackenbach. Hier lopen we langs de huizen hoog boven het dorpje om daarna weer het bos in te gaan. Uiteindelijk komen we nét voor het plaatsnaambord weer op de D392 uit en lopen we langs de weg Schirmeck in. Nu nog het station vinden om weer terug te komen op de camping.
Het is 12 uur en de trein naar Straatsburg gaat om 13 uur, dus tijd zat. Na een uurlang ons de wespen van het lijf te hebben gehouden op het perron boemelen we naar Straatsburg waar we 20 minuten moeten wachten op de trein naar Nancy. Om 15 uur stappen we dan uit in Sarrebourg.
Hier gaat alléén op woensdag (en dat is het vandaag) bus 142 naar St.Quirin, om 17 uur. Of in ieder geval is ons dat verteld door de dame bij de toeristeninfo in St.Quirin. Prima dus, we hebben 2 uur om te lunchen wat we doen bij de lokale pizzaboer. Om kwart voor 5 staan we op het busperron in afwachting van onze bus...die niet komt. Het wordt 17 uur, en dan 17:15. Bussen komen en bussen gaan, maar niet die van ons. We zouden de bus naar Abreschviller kunnen nemen en dan naar St.Quirin kunnen lopen, maar dat is wel een wandeling van dik een uur. Toch maar niet. Taxi nemen dan? Dan komt er een bekende aanlopen...de chauffeur die ons vorige week van Gondrexange naar Sarrebourg heeft gebracht toen we de auto in Gondrexange brachten. En hij herkent ons ook en vraagt wat we zoeken. We leggen het uit en hij kijkt met ons op de buskaart en snapt ook niet waarom er geen bus is. Vervolgens grijpt hij de telefoon en begint te bellen. Na een minuutje of zo hangt hij op en vertelt ons dat hij weer de route terug naar Gondrexange en verder naar Avricourt moet rijden, maar dat hij toestemming heeft om daarna ons naar St.Quirin te brengen aangezien het busje toch weer terug naar Sarrebourg moet. We moeten dan wel met hem mee eerst de route rijden, en het kost ons 15 euro voor ons tesamen. Daar hebben we niet lang voor nodig: doen we!
En zo zitten we met 6-7 anderen in de bus naar Avricourt waarna half terug rijden naar St.Quirin. Het is ondertussen 18:45, maar wat maakt het uit. De man is zo aardig om ons helemaal tot op de camping te brengen en ons letterlijk bij de tent af te zetten. We betalen 15 euro en we zijn weer "thuis"! De campingbeheerder kijkt het zo is aan. "Is dat niet een busje van de SNCF? Die komen hier toch helemaal niet?". Eh, vandaag wel, is een lang verhaal....

Nou nog 3 dagen niks doen en dan zit het er weer op voor dit jaar. In 2016 gaan we weer verder in Schirmeck om de Vogezen te bedwingen...









Klik voor grotere kaart